MOBIEL Nestgeur 13

Wanneer Pake ons voor een weekend met zijn extravagante auto uit Dokkum kwam ophalen, liepen de vriendjes uit om het wonder te aanschouwen.

Op zijn twaalfde leerde mijn vader in de garage autorijden, tot zijn vijftigste weigerde hij om er zelf een aan te schaffen. Gezien het geld dat aan taxivervoer werd gespendeerd, was zo’n auto geen luxe. Een ‘muis’ – een botsplinter in de kom van de heup – maakte hem al vrij jong half kreupel, een plotselinge blokkade in die heup deed hem van het ene op het andere moment omvallen. Dit defect liep hij op toen de linkse intellectueel zo nodig eigenhandig een tractor moest repareren die daarbij door de krik heen zakte.

F. Sierksma: Een Wetenschappelijke Arbeider
F. Sierksma: Een Wetenschappelijke Arbeider

Veel van wat ik noteer moet, met Draaisma’s studies in gedachten, welhaast een troebel mengsel zijn van feit en fictie, een vertaling uit het halfbewuste. Misschien is dit wel mijn enige echte herinnering.

De grote Ford kwam onze straat ingereden, ik was net vijf. Vol verlangen prepareerde de kleine jongen zich op een opwindende tocht naar verre verten. Dit keer mocht ik niet mee – een klap. Het moet ook de eerste hele nacht geweest zijn waarin mijn ouders niet thuis waren. Pas veel later hoorde ik dat ze in ver Dokkum naar de trouwerij van Oom Meint gingen, ditmaal voor een heel weekend.

Even daarvoor verscheen mama’s jongste broer, Oom Jan. Zou het deze nacht zijn geweest die me een decennium later, tijdens een vechtpartij in Petten, zijn heup deed ontwrichten?

Oom Jan met jonge auteur
Oom Jan met jonge auteur

Die nacht kwam hij oppassen. Wanneer mijn ouders een avond uitgingen deed een vriend het. Dit keer liep het anders.

Weer mocht ik eerst in het ouderlijk bed gaan slapen, later die nacht bracht oom me naar het kleine tuinkamertje waar ik in mijn met spijlen beveiligde bedje de toen ijskoude winternachten doorbracht. De bezorgde, nog jonge man sliep ernaast op een matras.

Midden in de nacht klom ik over de rand van het bedje, doorkruiste de smalle gang die mijn tuinkamer met de dit keer lege slaapkamer van mijn ouders verbond, en ging de lange gang door die van het donkere achterhuis naar de voordeur liep. Een akelige glans van straatlantaarns viel door het bovenlicht naar binnen. Ik deed de deur open.

Eenmaal op straat liep ik over de Westersingel heen de brede Kraneweg op, de route die de stad uit voert – richting Dokkum. Midden op de rijweg dribbelend zette ik eenzaam koers richting Pake en mijn ouders. Koplampen van late auto’s dansten af en toe als toverballen op me af, of deden mijn eigen schaduw juist vooruit schieten. Mijn eerste vlucht naar voren, ik had geen idee wat ik deed.

Mijn oom, nog steeds op de matras naast het bedje, schrok zich rot. Met mij op de arm wekte een wildvreemde hem uit een diepe slaap. De man ving me in zijn koplampen, had zijn auto gestopt en mij erin gezet. Blijkbaar wist ik hem de weg terug naar huis te wijzen, de voordeur stond wagenwijd open.

To be on the road and not to be, een ambivalentie die mijn leven kenmerkt. Tegelijk huismus zijn en weg willen vluchten. Ergens vandaan of juist iets achterna, wie of wat wist ik nooit goed. Boeken lezen is een aardig surrogaat, je kunt daarin kopje ondergaan. Ook schrijven is een vluchtpoging.

Advertisements

Author: rjsiersk

contact: rjsiersk@xs4all.nl Sierksma was born in Friesland, a 'county' in the northern part of the Netherlands with its own language which he does not speak and with an obstinate population to which he both belongs and does not belong. A retired Professor of Social Philosophy and Aesthetics, as a Harkness fellow he taught at Rutgers and Berkeley Universities in the USA, and at GUAmsterdam and TUDelft in the Netherlands. In 1991 he was awarded his PhD from Leiden University on the subject of 'Surveillance and Task: Labour Discipline between Utilitarianism and Pragmatism'. His books include Minima Memoria (1993), Lost View (2002 with Jan van Geest), and Litter Scent (2013). He has published poems and articles in Te Elfder Ure, Nynade, Oasis and the Architectural Annual. Half the year he lives in Haarlem, the other half he spends in la France Profonde, living ‘in his own words’ as the house out there was bought with the winnings from his essay Eternal Sin, written for the ECI Essay Prize (1993). In this blog, Sierksma's Sequences, written in English, he is peeping round his own and other people’s perspectives. Not easily satisfied with answers nor with questions, he turns his wry wit to a number of philosophical and historical issues. His aim in writing: to make parts of the world light up in his perspective - not my will, thine! Not being a thief, he has no cook, one wife, some children, one lover and three cats.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s