GENEAAL Nestgeur 7

Genealogie bedrijven vraagt om weinig genie. Het is een infantiele, tijdrovende bezigheid van vooral mannen. Ze zijn op zoek naar een wel heel verwaaide, meestal fictieve nestgeur en willen maar wat graag ontdekken dat ze van adel zijn. Al was het maar een beetje. Zulke bouwvakkers maken op sociale steigers van stambomen hun levenswerk.

Op jeugdige leeftijd fantaseert elk kind wel eens dat hij niet van zijn ouders is, maar een loot aan een bijzondere stam. Gewoon zijn kan iedereen – is niet de moeite waard. Doet een volwassene dit nog steeds, dan werd hij nooit volwassen. Bijzonder wordt immers niemand geboren, je kunt het slechts worden door iets bijzonders te doen.

In de familie maakte een verre verwant van genealogie en heraldiek zijn beroep. Niet lang na onze verhuizing naar Leiden kreeg mijn vader een trots schrijven uit Dokkum. Uit een onderzoek bleek onze familie van heuse ‘Friese adel’. Pake, self made Ford Dealer van Heel Friesland, zag wel wat in zo’n titel. Door zijn vroege dood zou hij van de fictieve eer niet lang genieten.

Wat later werd een pakje bezorgd met daarin een vette gouden zegelring en een porseleinen schaal. Op beide kleinoden prijkte het door de genenspeurder verzonnen, dan wel ergens opgeduikelde ‘familiewapen’. Als was het een hondedrol, Pake trapte erin.

Met zichtbare minachting werden ring en schaal achter wat boeken verstopt. Tenslotte was ook mijn vader een sociale stijger, hoewel geen Streber schaamde hij zich een beetje voor Pake die erin werd geluisd. De dingen in het vuilnisvat kieperen en erom lachen lukte niet, het bleef een cadeau van heit.

Er viel trouwens wel meer te lachen. Tot een neef uit Dokkum me kortgeleden het document mailde, had ik die stamboom nooit gezien. Het bleek de door een verre verwant bijgewerkte versie van de noeste arbeid van diens vader en werd vergezeld van een trots commentaar van deze gemeenschappelijke achterneef die het op zijn site zette.

‘Welkom bij de familiestamboom van Sierksma. Ik ben Hylke Sierksma en ben met deze website begonnen. Ik ben de zoon van Klaes en Berber uit Tietsjerk. Mijn vader is het onderzoek naar deze stamboom begonnen toen hij 12 jaar was. Toen hij overleed. Dacht ik dit moeten wij bewaren. Vandaar dus.’

Us Hylke – een schrijver in de dop.

De neef die me de stamboom opstuurde, sprak ik daarvoor in geen jaren. Tijdens het telefoongesprek vertelde hij erg te zijn geschrokken. Niet alleen wist hij niks van het bestaan van mijn jonggestorven broertje, ook begreep hij uit de stamboom dat mijn zus op 17 juni 2008 in Arnhem was overleden. En hij was net nog wel op bezoek geweest bij mijn moeder waar beide zaken toen niet ter sprake kwamen. Dit vond hij achteraf pijnlijk.

Of mijn zus Arnhem bezocht weet ik niet. Dat ze nog steeds in Zwolle woont en in 2009 voor het eerst na jaren over de gezondheid van mijn moeder weer contact met mij opnam, dat weet ik wel. Zij leeft!

Een biografie over Caravaggio vertelt dat een Napolitaanse krant een bericht plaatste over de moord op deze grote schilder. Caravaggio zelf schreef toen aan de redactie: ‘Heren, U overdrijft het nieuws van mijn dood.’ Een tegenbericht werd nooit gepubliceerd.

Betreffende de houding van onze genendetective tijdens de oorlog werden in het verzetsgedeelte van de famiglia donkere vermoedens geuit, vooral rond Dodenherdenking. Deze nu gaan testen zou me alsnog de stamboom injagen.

Advertisements

Author: rjsiersk

contact: rjsiersk@xs4all.nl Sierksma was born in Friesland, a 'county' in the northern part of the Netherlands with its own language which he does not speak and with an obstinate population to which he both belongs and does not belong. A retired Professor of Social Philosophy and Aesthetics, as a Harkness fellow he taught at Rutgers and Berkeley Universities in the USA, and at GUAmsterdam and TUDelft in the Netherlands. In 1991 he was awarded his PhD from Leiden University on the subject of 'Surveillance and Task: Labour Discipline between Utilitarianism and Pragmatism'. His books include Minima Memoria (1993), Lost View (2002 with Jan van Geest), and Litter Scent (2013). He has published poems and articles in Te Elfder Ure, Nynade, Oasis and the Architectural Annual. Half the year he lives in Haarlem, the other half he spends in la France Profonde, living ‘in his own words’ as the house out there was bought with the winnings from his essay Eternal Sin, written for the ECI Essay Prize (1993). In this blog, Sierksma's Sequences, written in English, he is peeping round his own and other people’s perspectives. Not easily satisfied with answers nor with questions, he turns his wry wit to a number of philosophical and historical issues. His aim in writing: to make parts of the world light up in his perspective - not my will, thine! Not being a thief, he has no cook, one wife, some children, one lover and three cats. He would not ind being a cat.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s