ERFZONDE Nestgeur 5

De eerste zoon in de familie kreeg steeds de naam van de grootvader: Rypke Fokkes, Fokke Rypkes, Rypke Fokkes, een reeks die ver teruggaat. Bij de geboorte van mijn eigen zoon verbrak ik de keten. Krach tussen mij en mijn vader motiveerde de zonde, als telg van de jaren zestig verzette ik me ook tegen tradities.

De heftigheid van deze inbreuk is een bewijs voor het gewicht van onze taal. Een passage uit Sterne’s Tristram Shandy trof me later als een mokerslag. Vlak na de geboorte van Tristram discussieert diens vader met enkele vrienden over de malle naam – de Trieste. Zelf is de vader er ook niet gelukkig mee.

Toen het allemaal gebeurde lag Vader Shandy met rugklachten op bed. Lang voor de geboorte bedacht hij zijn zoon al met de verheven naam Trismegistus. Nu moest een dienstmaagd de naam doorgeven aan de dominee die naast moeders kraambed, aan gene zijde van het grote huis, de doopplechtigheid voorbereidde. Terwijl ze door de gangen rende, verbasterde het arme meisje de bedoelde naam in Tristram. ‘Gij lekkend vat!’, zei de vader later. Thou leaky vessel…!

Wat maakt het ook uit hoe je zoon heet! Zo probeerden de nominalistische vrienden de vader te troosten. Deze antwoordde met een realistische vraag: ‘Zouden jullie je eigen zoon dan Judas dopen?’ Zo zit dat. Ook wie slechts een eeuwenoude naam vervangt door iets nieuwerwets geeft zijn familie een klap in het gezicht.

2196-415-338[1]

Sanne Sannes

Met de mooie vrouwenfoto’s van Sanne Sannes voor ogen noemden we onze eerste zoon bij voorbaat Sanne – een naam die je aan een jongen en een meisje kon geven. Misschien wel als straf voor mijn dwaling werd de tweede zoon geboren op de verjaardag van mijn vader.

Advertisements

Author: rjsiersk

contact: rjsiersk@xs4all.nl Sierksma was born in Friesland, a 'county' in the northern part of the Netherlands with its own language which he does not speak and with an obstinate population to which he both belongs and does not belong. A retired Professor of Social Philosophy and Aesthetics, as a Harkness fellow he taught at Rutgers and Berkeley Universities in the USA, and at GUAmsterdam and TUDelft in the Netherlands. In 1991 he was awarded his PhD from Leiden University on the subject of 'Surveillance and Task: Labour Discipline between Utilitarianism and Pragmatism'. His books include Minima Memoria (1993), Lost View (2002 with Jan van Geest), and Litter Scent (2013). He has published poems and articles in Te Elfder Ure, Nynade, Oasis and the Architectural Annual. Half the year he lives in Haarlem, the other half he spends in la France Profonde, living ‘in his own words’ as the house out there was bought with the winnings from his essay Eternal Sin, written for the ECI Essay Prize (1993). In this blog, Sierksma's Sequences, written in English, he is peeping round his own and other people’s perspectives. Not easily satisfied with answers nor with questions, he turns his wry wit to a number of philosophical and historical issues. His aim in writing: to make parts of the world light up in his perspective - not my will, thine! Not being a thief, he has no cook, one wife, some children, one lover and three cats. He would not ind being a cat.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s