GAS Nestgeur 1

In de vorm van een serie publiceer ik op dit blog vanaf vandaag de hoofdstukken uit mijn boekje NESTGEUR, NOTITIES VAN EEN VERDWAALDE FRIES -uitgegeven in 2013, door Frysk en Frij te Leeuwarden.

 

DSCF4796

 

_____________________

NESTGEUR

These fragments I have shored against my ruins…

T.S. Eliot, The Waste Land

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.
Dylan Thomas, Do not go gentle…

Giving shape to other people’s lives, stealing what’s happened to them, which is always disordered and confused.

J. G. Vásquez, The Informers

Mir ist, als flösse dieser Bach da draussen
ein Heimlich Bette in mir selbst herab
und spülte nun den lange trocknen Grund
zu neuem sonderbaren Leben auf…

Christian Morgenstern, Ein Sommer

______________________________________________________

GAS

De geur in mijn neus komt van de Leidse gasfabriek. Lichtgas werd toen door droge destillatie uit steenkool gemaakt, een goedje dat nog niet comfortabel uit de Groninger bodem kwam. We woonden niet in de buurt van de fabriek, anders was ik er wel aan gewend.

In de late herfst stopte de atletiektraining op de baan, wekelijks reed ik op de fiets naar een volleybalzaal onder de rook van de gasproducent. Bij de grote molen van Rembrandt ging het linksaf. Dan, welhaast drankloos dronken, slalomde je langs een heftig slingerende, zo lang al nutteloos geworden verdedigingsgracht.

Die geur snoof ik later opnieuw op. We bezochten mijn geboorteplaats Leeuwarden. Blijkbaar vond ik het nodig om een nieuwe vrouw aan de familie te tonen. Het eerst aan de beurt waren twee oerlelijke oudtantes, de oude vrijster Doe, haar zus Trijn en hun Dritte im Bunde, Trijns echtgenoot Gerben.

Oom Gerben was arbeider geweest in de Leeuwarder gasfabriek, als jongen ging hij er naar binnen, gepensioneerd kwam hij er weer uit om daarna nog wat op een tuinderij te werken. Hun piepkleine huis moet welhaast ontworpen zijn door zo’n karige ergonoom uit de Moderne Beweging. Tegenwoordig maak je er een rommelschuur van of een oversized hondenhok.

De drie woonden er hun hele leven. Eerst met zijn tweeën, later toen Doe was ingetrokken als ménage à trois. Waar ze sliepen en hoe, geen idee. Met heftige erotiek had het weinig van doen, dat zag je. In het keukentje van een ruime vierkante meter acteerde reuzin Trijn als een waar jongleur. Verder stond er een tweepits gastoestel met, ironisch genoeg, daaronder een Butagasfles.

Nog jaren later rook je de van gas zwangere lucht. Die kwam niet uit die Butagasfles. Het leek of Oom Gerben zelf nog naar het spul stonk. Het waren de poreuze, ruim een eeuw met deze lucht geïmpregneerde muren die ver na sluiting van de fabriek de scherpe geur bleven uitwasemen.

Advertisements

Author: rjsiersk

contact: rjsiersk@xs4all.nl Sierksma was born in Friesland, a 'county' in the northern part of the Netherlands with its own language which he does not speak and with an obstinate population to which he both belongs and does not belong. A retired Professor of Social Philosophy and Aesthetics, as a Harkness fellow he taught at Rutgers and Berkeley Universities in the USA, and at GUAmsterdam and TUDelft in the Netherlands. In 1991 he was awarded his PhD from Leiden University on the subject of 'Surveillance and Task: Labour Discipline between Utilitarianism and Pragmatism'. His books include Minima Memoria (1993), Lost View (2002 with Jan van Geest), and Litter Scent (2013). He has published poems and articles in Te Elfder Ure, Nynade, Oasis and the Architectural Annual. Half the year he lives in Haarlem, the other half he spends in la France Profonde, living ‘in his own words’ as the house out there was bought with the winnings from his essay Eternal Sin, written for the ECI Essay Prize (1993). In this blog, Sierksma's Sequences, written in English, he is peeping round his own and other people’s perspectives. Not easily satisfied with answers nor with questions, he turns his wry wit to a number of philosophical and historical issues. His aim in writing: to make parts of the world light up in his perspective - not my will, thine! Not being a thief, he has no cook, one wife, some children, one lover and three cats. He would not ind being a cat.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s