DE VISSER

In de verte, links voor me, zit een visser in een bootje. De houding doet denken aan die van Alfredo – de vissende broer van Godfather Michael. Zo dadelijk zal hij, overschaduwd door een donkere avondlucht, door de linkerhand van Michaels rechterhand met een nekschot worden afgemaakt.

2009 262

De Creuse ligt er deze nazomernamiddag bij als een spiegel, de rivier lijkt niet te stromen. Insecten zoemen sloom, de laatste onbewogen bewegers op aarde. Een prachtig rode wijn in het glas, vis ik lomer dan loom op gedachten. Gindse visser is daarvan eentje.

Hun onbeweeglijkheid, zowel van Alfredo als van deze visser, suggereert Rodins Denker. Waaraan denken ze? Het beeldhouwwerk vanzelfsprekend aan niets, net als vermoedelijk beide vissers. Kan zijn dat een vis door hun hoofd spookt – of een vrouw.

Ook ik zit hier op een schip – een riviereiland, waarop ik de bewoonde wereld uitvaar. Met de camera haal ik het vissersbootje dichterbij en maak een opname.

Na een minuut of tien weet ik dat mijn associatie met Alfredo klopt. De visser zit wel erg lang stil, hij oogt doods. Er zit geen visser, besef ik – het is een onduidelijk object op een vlot.

De kijker heb ik dit keer niet bij me. Mijn beperkt zicht van enkele dioptrieën houdt, samen met het verstilde rivierwater, de vissersillusie intact.

Een camera kijkt beter. De foto haal ik terug op het schermpje, de zoomfunctie dient even als kijker. Het uitvergrote beeld leg ik weer vast. Bij het maken van de eerste foto dacht ik nog ‘Niet opstaan, man!’ Nu weet ik beter, de uitvergroting toont geen mens.

2009 256

Van het schermpje opkijkend, blijft het nog steeds lastig om de hardnekkige illusie kwijt te raken – daarginds zit een visser! Een halsstarrige projectie, gevoed door een nu plotseling onder me langs wadende hengelaar.

Dan een windje. Het ‘bootje’ verandert een beetje van plek. Nu pas zie ik dat ik zag wat ik niet kon zien.

Het zou een afdak kunnen zijn, misschien wel op een bootje, mogelijk zelfs op een grote boomtak – wellicht zelfs met een visser eronder, wie weet zelfs een dode visser. Een visser zien doe ik niet, ook geen hengel zoals zopas nog. Het beeld verstilt weer – met dat ene zuchtje wind moeten we het deze zwoele dag stellen.

Wulpse wiernimfen wassen traag hun haren. Zonlicht vliegt flitsvlug op me af. Rechts schiet een intens blauwe schicht over het oeverwater, een ijsvogeltje dat ondanks zijn vaart goed zichtbaar blijft. Dit is geen projectie – de welvend snelle vlucht maakt fotograferen echter onmogelijk.

Mijn rivier heeft vandaag schaal. Vogels vliegen snel, maar precies zo snel als ’t moet. De visser beweegt niet, zoals het een visser betaamt. Het wier is nimf, zoals wier dit hoort te zijn.

Dan opeens gieren twee straaljagers aan de hemel, recht op elkaar af lijkt het. In het weidse Franse land hoor ik de monsters grommen en razen. Opnieuw wordt de wereld schaalloos en confuus.

Ma douce France, 23.9/09-5/12

Bevalt u dit blog, stuur het aan vrienden en bekenden
Bezoek ook mijn andere blog: sierksma.wordpress.com

Advertisements

Author: rjsiersk

contact: rjsiersk@xs4all.nl Sierksma was born in Friesland, a 'county' in the northern part of the Netherlands with its own language which he does not speak and with an obstinate population to which he both belongs and does not belong. A retired Professor of Social Philosophy and Aesthetics, as a Harkness fellow he taught at Rutgers and Berkeley Universities in the USA, and at GUAmsterdam and TUDelft in the Netherlands. In 1991 he was awarded his PhD from Leiden University on the subject of 'Surveillance and Task: Labour Discipline between Utilitarianism and Pragmatism'. His books include Minima Memoria (1993), Lost View (2002 with Jan van Geest), and Litter Scent (2013). He has published poems and articles in Te Elfder Ure, Nynade, Oasis and the Architectural Annual. Half the year he lives in Haarlem, the other half he spends in la France Profonde, living ‘in his own words’ as the house out there was bought with the winnings from his essay Eternal Sin, written for the ECI Essay Prize (1993). In this blog, Sierksma's Sequences, written in English, he is peeping round his own and other people’s perspectives. Not easily satisfied with answers nor with questions, he turns his wry wit to a number of philosophical and historical issues. His aim in writing: to make parts of the world light up in his perspective - not my will, thine! Not being a thief, he has no cook, one wife, some children, one lover and three cats.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s