DEBUSSY

Soms – heel soms – vertel ik wel eens een voorgekookte grap, eentje die je van anderen hebt gehoord en die onder de noemer valt: ‘een mop vertellen’. Normaliter verafschuw ik humor op recept, al was het maar omdat de zogeheten ‘moppentapper’ meestal blijft doorschenken. Het zijn vaak mannen die de smaak te pakken krijgen – vooral dan, wanneer de concurrentie een poging doet ‘een nog betere’ te berde te brengen. Typische cafépraat.

Deze ene keer toch maar wel. Hier in La Roche probeerde ik vanmorgen om heel vroeg voor de x-ste keer dat irritante lopen van de toiletspoelbak te ‘repareren’. Vorig jaar installeerde ik een nieuw apparaat en ik vertik het om er weer een te kopen. Dit soort repeterende geluidjes vormen een hel voor de professionele slapeloze.

In Thomas’ Sphynx las ik de volgende zin: “I heard faintly the water-clear sounds of Debussy.” De plot van deze op zich onschuldige passage volgt op pagina 168. Voor ik die vertel, wil ik vastleggen dat ik voor het eerst na zeker dertig jaar geen passe-partout voor de VARA-matinee heb genomen, Daarmee ben ik de mooie plaats in Het Concertgebouw kwijt. De reden hiervoor is dat ik geen enkele trek heb in het ‘Franse programma’ van dit jaar, vooral niet in Ravel en Debussy. Van die componisten zeg ik net de Oostenrijkse Keizer in de film Amadeus: ‘Too many notes’ – te veel beekjes muziek, veel te veel harpen.

De grap. Een Indiase gast vraagt een Amerikaanse gastvrouw enkele keren, steeds nadrukkelijker, om ‘Debussy’. Ze zegt dat de aanwezige zigeunerband diens muziek helaas niet kan spelen. Tenslotte schrijft de rood aanlopende Indiër op een servetje: WC.

Wat me onweerstaanbaar doet denken aan de domoor GeorgeBush. Deze ontdekte bij het begin van een partijtje schaak dat zijn tegenstander zijn beide torens al van het bord had genomen. Et cetera – nee, stop! Anders wordt het toch nog een moppenestafette.

Sierksma, 28 mei 09

Advertisements

Author: rjsiersk

contact: rjsiersk@xs4all.nl Sierksma was born in Friesland, a 'county' in the northern part of the Netherlands with its own language which he does not speak and with an obstinate population to which he both belongs and does not belong. A retired Professor of Social Philosophy and Aesthetics, as a Harkness fellow he taught at Rutgers and Berkeley Universities in the USA, and at GUAmsterdam and TUDelft in the Netherlands. In 1991 he was awarded his PhD from Leiden University on the subject of 'Surveillance and Task: Labour Discipline between Utilitarianism and Pragmatism'. His books include Minima Memoria (1993), Lost View (2002 with Jan van Geest), and Litter Scent (2013). He has published poems and articles in Te Elfder Ure, Nynade, Oasis and the Architectural Annual. Half the year he lives in Haarlem, the other half he spends in la France Profonde, living ‘in his own words’ as the house out there was bought with the winnings from his essay Eternal Sin, written for the ECI Essay Prize (1993). In this blog, Sierksma's Sequences, written in English, he is peeping round his own and other people’s perspectives. Not easily satisfied with answers nor with questions, he turns his wry wit to a number of philosophical and historical issues. His aim in writing: to make parts of the world light up in his perspective - not my will, thine! Not being a thief, he has no cook, one wife, some children, one lover and three cats.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s